Coronapoezie

Tellied

 

Handgel

winkelwagen

handschoen

houd afstand van de ander

dat is nu nieuw fatsoen.

 

Pasta

keukenrollen

broodjes

laat wat over voor de ander

voor Ahmed, Karel en Catootje

 

Zwart-wit

plastic strepen

dranghek

wacht geduldig op je beurt

en houd je aan je plek.

 

Virus

catastrofe

drama

we wennen meer en meer

aan het ander halve meter panorama.

 

Applaus

oorverdovend

samen

voor miljoenen namen

die juist nu in actie kwamen!

 

 

 

Bordspel

 

De winkel is een bordspel

verdeeld in grote vakken.

"Houd afstand"meldt het spel

wanneer u iets wilt pakken.

 

De lijnen op de vloer

rood-wit, soms geel en zwart

remmen uw bravoure

en drukken u op 't hart:

 

houd afstand van elkaar

zeker anderhalve meter

want anders dreigt gevaar

en wordt u niet meer beter.

 

We schuiven als pion

van vak naar vak , en hopen

dat deze situatie,

snel is afgelopen.

 

Vertrouwen

 

Ik ben niet bang voor wat gaat komen

al weet ik niet wat dat zal zijn.

ik leef in vertrouwen, strikt genomen,

dat mijn leven, tussen vreugd' en pijn

zal duren, zolang ik er mag zijn.

 

 

Opeens..

 

Opeens

een wiekslag ontsnapt

uitgewaaid

uitgezaaid

een onheil 

over grenzen.

in de straten

in de huizen

waart het rond,

onzichtbaar, vrij.

 

Opeens

de mensen ontglipt

ongerust

uitgeblust

door dit onheil

over grenzen.

In de straten

in de huizen

waart het rond

een enkeling ontkomt.

 

Opeens

de mensen uiteen

ongewoon

ongewend

aan dit onheil 

over grenzen.

In de straten

in de huizen

afstand geldt

voor iedereen.

 

Opeens

de mensen geschokt

ongekend

onbekend

met dit onheil 

over grenzen.

In de straten

in de huizen

is men thuis

beschermd en vrij.

 

 

Stil.....

 

Geen klokken met hun stille wenk,

geen mensen op de straat

geen joggers in het park

niemand die de hond uitlaat.

 

Geen mensen met hun snelle tred,

geen auto's op de weg

geen kind'ren met hun autoped

zelfs niemand staat met pech.

 

Wel vogels die zich roeren

met hun vrolijk lied

en duiven die al koeren

ook al zie ik ze nog niet.

 

Wel knoppen die ontluiken

voorzichtig en gestaag

en zelfs al jonge kuikens,

ze zijn al vroeg vandaag.

 

Wel stralen die gaan schijnen

schoorvoetend in de dag

natuur die ons wil rijmen

waaraan de mens zich laven mag.

Maak een Gratis Website met JouwWeb